Bellek Çeşitleri Hakkında Genel Bilgi

Sponsorlu Bağlantılar
abit bazen bellek bilgi byte ddr dinamik dram elde enerji genel ilk l2 rd ram seviye sram statik ram Bellek Çeşitleri Hakkında Genel Bilgi Bellek Ve Çeşitleri bellek çeşitleri bellek çeşitleri hakkında genel b..

Bellek Çeşitleri Hakkında Genel Bilgi

Bellek Çeşitleri Hakkında Genel Bilgi

Sıkça soruların başında geliyor “ram türleri”. DDR ve RD- RAM'ın da piyasaya girmesiyle bu konuda bilgi almak isteyen ziyaretçilerimizin sayısı arttı.Dahası bilgisayarımızda kullanılan daha bir çok çeşit bellek var.

Sizlere Tayvan'lı üretici Abit'in resmi sitesinden derlediğim, bilgisayar ortamında kullanılan her türlü bellek modülleri ile ilgili bilgileri aşağıya aktardım. İlk bir kaç başlık eski tip belleklerle ilgili bilgiler içeriyor.

1) Dinamik RAM (DRAM)

Daha çok kişisel bilgisayarlarda kullanılan bir fiziksel hafıza türüdür. Dinamik RAM, veriyi saklamak için zamanla şazını kaybeden dahili kapasitörler kullanır (bir transistör tarafından açılıp kapatılır). Böylece veri korumak için sabit tazelemeye ihtiyacı vardır. Aksi halde 1 durumu 0 durumuna döner. Her hafıza erişimim arasında elde edilen sonuçlar, verileri uygun bir durumda korumak için çipin kapasitörlerini yenileyen bir elektriksel şarza gönderilir. Bu durum reşarz devam ederken sağlanamaz. Bir DRAM'in okunması içeriğini boşaltır, böylece aynı verileri korumak için hemen yeniden yazılması gerekir.

Dinamik terimi, hafızanın sabit aralıklarla tazelenmesi (tekrar enerji verilmesi) veya içeriğini kaybedeceğini gösternektedir. RAM (Random Erişim Hafızası) bazen, statik RAM'dan (SRAM) ayırmak için DRAM olarak kullanılır. Statik RAM dinamik RAM'dan daha hızlı ve daha kararlıdır fakat daha fazla güç ister ve daha pahalıdır.

2) Geliştirilmiş DRAM (EDRAM)

Geliştirilmiş DRAM, ana karttaki L2 (seviye 2) kaşede standart DRAM ve SRAM'in yerini almaktadır, 35ns DRAM içerisine 256 byte 15ns SRAM eklenmesi ile oluşturulmuştur. SRAM 256 byte hafıza sayfasının tamamını bir defada alabildiği için, hıza gereksiniminiz olduğunda 15ns erişim hızı verir (aksi halde 35ns). Çipseti, hafıza gereksinimlerini ayırmak için SIC chipi L2 cachenin yerini almaktadır. Sistem performansı %40 civarında artar. EDRAM çipin kalanı olmadan istekleri kabul eden ve tamamlayan ayrı bir yazma rotasına sahiptir.

3) EDO DRAM

EDO, %30 daha iyi olan ve fiyatı ise sadece %5 daha pahalı olan gelişmiş bir hızlı erişim modudur (genelde Hiper Erişim Modu olarak adlandırılır). EDO DRAM hafızadaki verileri, hafızayı üç aşamaya ayıran standart hızlı erişim modu DRAM'ın aksine bir sonraki CAS# azalmasına kadar saklar. EDO DRAM kullanılması ile CPU-hafıza bant genişliği saniyede 100MB'dan 200MB'a artacaktır.

Tek devirli EDO bir saat döngüsünde tüm hafıza işlemini gerçekleştirecektir; aksi halde aynı sayfa içerisindeki her eş zamanlı RAM erişimi üç yerine iki saat döngüsü sürer. Seviye 2 cachenin yerini aldığından ve ayrı kumandaya gereksinimi olmadığından, ana karttaki boşluk korunur. Diz üstü bilgsayarlar için faydalıdır. Aynı zamanda batarya gücünü de korur. Kısaca EDO sayfa modu döngüsünü azalttığı için bant genişliğini artırır fakat pratikte bu kadar hızlı değildir.

4) Burst Genişletilmiş Veri Çıkışı (EDO) DRAM

Burst EDO DRAM, bir geçiş aşaması ve 2-bit burst sayacı bulunan bir EDO DRAM'dir. BEDO ve EDO arasındaki farklılık döngülerdir, yani OKUMA ve YAZMA dört türlü burstlerde meydana gelir. BEDO, FP DRAM'a göre yüzde yüz, EDO DRAM'a göre de %33-50 oranında performans artışı sağlar. Geçmişteki bir çok DRAM tabanlı hafıza sistemleri, daha yüksek bant genişliğinin avantajlarından faydalanmak için burst yönlendirmeli erişimler kullanırlardı.

FP ve EDO gibi klasik DRAMlar sayesinde başlatıcı bir kumanda ile DRAM'a erişir. Kumanda verilerin, başlatıcıya gönderilmeden önce hazır olmasını beklemelidir. Fakat Burst EDO bekleme aşamasını ortadan kaldırarak sistem performansını artırır.

5) Senkronize DRAM (SDRAM)

SDRAM (Senkronize Dinamik Raslantısal Erişim Belleği), bütün işlemlerin pozitif bir clock ile ilişkilendirilen komple bir semnkronize özelliktir ve bu sayede yüksek performans ve basit kulanıcı arabiriminin beraber bulunması mümkündür. SDRAM , masaüstü bilgisayarlar, iş istasyonları, grafik adaptörler, hızlandırıcılar ve oldukça büyük hafıza ve bant genişliği gereken ve basit bir arabirime ihtiyaç duyulan diğer uygulamalar için günümüzde bile halen oldukça idealdir.

SDRAM ve klasik DRAM arasındaki temel farklılıklar şunlardır: Senkronize işlemler, burst modu ve mod kayıdı. SDRAM senkronizasyon için bir clock girişi kullanırken DRAM senkronize olmayan hafıza modülü kullanır. DRAM RAS# ve CAS# olmak üzere iki tane clock kullanır. DRAM'ınn her işlemi iki clock arasındaki zamanlama faz farklılıkları ilebelirlenirken SDRAM komut referansları ve pozitif clok kenarı ile alakalı işlemler ile belirlenir. Burst mod, dahili kolon adres üretecinden faydalanan çok hızlı bir erişim modudur. Kolon adresi ilk erişim için ayarlandığında müteakip adresler dahili kolon adres sayacı tarafından otomatik olarak üretilir. Mod kayıdı istenen sistem şartlarını alır ve aynı anda SDRAM işlemini kontrol eder.

Daha basit bir anlatımla SDRAMin CPU kontrolünden uzak olan hafıza erişimlerini aldığını söyleyebilirsiniz. Çiplerdeki dahili registerler istekleri kabul eder ve istenen veriler CPU'nun hafızaya bir sonraki erişimi için düzenlenirken CPU'nun başka şeylerle ilgilenmesine imkan verir. Kendi clock döngüsünde çalıştıklarından sistemin geri kalan kısmı daha hızlı olabilir. Video kartları ve ana kartın ana hafızası için optimize edilmiş bir sürüm bulunmaktadır.

6) SGRAM

Senkronize Grafik Random Erişim Hafızasının baş harfleri, video adaptörleri ve grafik hızlandırıcılarda kullanılan bir tür DRAM türü. SDRAM gibi SGRAM da 100 MHz'ye kadar CPU bus clock ile kendi kendini, senkronize edebilir. Bunlara ek olarak yoğun grafik işlemleri için bant genişliğini artırmak için gizli yazma ve blok yazma gibi bazı diğer teknikleri kullanır.

VRAM ve WRAM'ın aksine SGRAM tek portludur. Fakat bir anda iki hafıza sayfasını açabilir. Diğer video RAM teknolojilerinin ikili port özelliğini taklit eder.

7) DDR SDRAM

Duble Veri Hızı Senkronize DRAM (DDR SDRAM), her clock turunun her ucunda veri transferinin desekleyen bir tür SDRAM'dir, hafıza çipinin veri işlemesini iki katına çıkartır. DDR-SDRAM, SDRAM II olarak da adlandırılmaktadır.

DDR SDRAM, EDO RAM ve klasik SDRAM'de dahil olmak üzere mevcut çözümlerden üç kat daha hızlıdır. Klasik SDRAM gibi DDR SDRAM de her clock ucundaki verileri hareket ettirir, bant genişliği en yüksek değerini iki katına çıkartır. 100MHz hızındaki bir DDR SDRAMin burst hızı 200MHz'dir. 100MHz SDRAM, 50MHz düzenli DRAM üzerinde öncelik kazanacaktır.

“Double Clock” terimini farkedebilirsiniz. Clock sinyallerinin yükselen ve azalan uçları ile pseudo-senkronizasyon metodu iki kat daha hızlı veri transferi sağlar. Bu durum DDR SDRAM olarak adlandırılan çok hızlı bir senkronize DRAM kulanılarak sağlanır. 64-Mbit DDR SDRAM kapasitesinden başlar.

8) SyncLink DRAM

Synclink Konsorsiyumu olarak adlandırılan bilgisayar üreticileri birliğinin geliştirdiği yeni bir hafıza türü olan SLDRAM, gelecek PC hafıza yapısı olarak Rambus(RDRAM) hafızaya alternatif olarak düşünülmüştür.

9) RAMBUS DRAM

Rambus DRAM, Rambus şirketi tarafından geliştirilmiş bir hafıza (DRAM) türü. PC'lerde şu anda kullanılan en hızlı teknoloji (SDRAM) yaklaşık olarak maksimum 100MHz'de veri gönderirken, RDRAM ilk etapta 600MHz hıza ulaşmıştı.

10) Direk RDRAM

Direk RDRAM teknolojisi Amerikan çip tasarım kurumu, Rambus tarafından geliştirildi. Intel'in yeni ürettiği “Camino” adındaki Core Logic çip modu sadece Direk DRAM'ı destekleyecektir. Ana hafıza ve mikro işlemci arasındaki veri transferini hızlandırarak PC performansını büyük ölçüde artırıyor ve bildiğiniz üzere P4'ler ile kullanılmaya başlandı bile. RDRAM teknolojisi Intel'li sistemlerin ana hafızaları için desteklediği bir teknolojidir.

Direk DRAM teknolojisinin veri hızlarını artırmak için daha geniş veri yolu açması düşünülmektedir. Saniyede 1.6GB'a kadar veri transferini gerçekleştirebileceği bilinmektedir ki bu hız mevcut RDRAM'lerin saniyede 500MB'lık hızının üç katıdır. RDRAM modüllerinin boyutu 64 Mb'den başlamaktadır.
RDRAM kullanan anakartların bellek yuvası tasarımı bant genişliğinin pin başına 800Mbps'ye ulaşmasına imkan verecek şekilde tasarlanmıştır.

11) MDRAM

Multibank DRAM'in kısa ifadesi. MoSys şirketinin geliştirdiği oldukça yeni bir hafıza teknolojisi. MDRAM, her bir diide küçük DRAM (her biri 32 KB) kümelerini kullanır. Her küme genel bir internal bus'ı besleyen kendi I/O portuna sahiptir. Bu tasarım nedeni ile veriler çoklu kümelere eş zamanlı olarak okunur veya yazılabilir ki bu durum klasik DRAM'lerdan daha hızlıdır.

MDRAM'ın bir diğer avantajı da, hafızanın küçük dilimlerde ayarlanabilmesidir, böylece bazı parçalara yapılan harcama azalır. Mesela 1024×768 çözünülürlükte 24 bit renk için istene video adaptörü için gerekli olan 2.5 MB'lık MDRAM çipleri üretmek mümkündür. Klasik hafıza yapısı ile 4MB'a zıplamak gerekmektedir. MDRAM bir zamanlar bazı video adaptörlerinde ve grafik hızlandırıcılarında kullanılmaktaydı.

12) VRAM

Video RAM video adaptörlerinin kulandığı özel amaçlı bir hafızadır. Klasik RAM'in aksine, VRAM iki farklı aygıta eş zamanlı olarak bağlanabilir. Bu durum bir monitörün ekran güncellemesi için VRAM'a erişirken bir grafik işlemcinin de aynı zamanda yeni veriler sunmasına imkan verir. VRAM daha iyi grafik performansı sunar, fakat klasik DRAM'lerden biraz daha pahalıdır. Bazı hızlandırıcılar klasik DRAM kullanır fakat diğerleri hem video devresi hem de işlemcinin eş zamanlı olarak hafızaya ulaşmasına imkan veren özel tip video RAM (VRAM) kullanır.

13) WRAM (Windows RAM)

Windows RAM Samsung tarafından yaratılmıştır. İki portlu fakat fiyatı VRAM'dan %20 oranında daha az ve %50 oranında da daha hızlıdır. 50MHz'de çalışır ve hızlandırma için optimize edilmiştir ve blok transferi yapabilir ve metin ve desen dolgularını destekler.

WRAM daha iyi Windows performansı sağlamak için grafiğe özel özellikler sunar. İki portu grafik çizimlerinin girişine ekran yenileme verilerinin eş zamanlı olarak ilerlemesine imkan verir. Böylece bant genişliği klasik tek portlu hafıza türlerinden daha büyük olur. Çift portlu hafıza özelliği, daha yüksek kapasiteli bant genişliği sayesinde daha hızlı transfer hızları ve ekran yenilemesine imkan verdiğinden ve WRAM ve VRAM gibi yüksek performanslı iki portlu hafıza türlerine ihtiyacı olduğundan renk ve video uygulamaları için çok uygundur.

İki portlu tasarımı sayesinde grafik işlemcinin eş zamanlı olarak ekranı okuma ve yenilemesine imkan tanır, hafızanın sadece okuma veya sadece yazma yapabildiği ve gtrafik motorunun her zaman ekranın güncellenmesi için beklediği tek portlu afıza türlerinde karşılaşılan sorunlar ortadan kalkar.

WRAM'ın VRAM'a göre üstünlüklerini incelerken, WRAM hafızanın VRAM hafızadan daha hızlı olduğu, %50 performans artışı sağladığı ve bit başına %20 daha ucuz olduğu unutulmamalıdır.

Parite veya Non-parite

30-pin SIMMler için modüldeki rakamları hesaplayın: 2 veya 8 çip=non-parite, modül üzerindeki rakamları hesaplayın: 2 veya 8 çip= parite. 72-pin SİMMler için her zaman emin olamazsınız fakat, eğer 4, 8, 16 veya 32 çipleri varsa pariteleri yoktur.

Parite, non-parite ve ECC

Parite hafıza, byte başına dokuzuncu bite sahip olduğundan farklıdır. Bu durum parite hafıza konfigürasyonundan görülebilir: 1Megx72 ve 2 Megx36, 9 bit parçalarının 8 megabyte'ını gösterir. Bu dokuzuncu parite biti, hiç bir hatanın meydana gelmediğinden emin olmak için diğer 8 biti kontrol etmek için kullanılır. Parite biti binary kodda byte için bulunan rakamları göstermesi için ayarlanır.

Eğer sisteminizde parite desteği yoksa (ana kart çipsetinize göre) ve verilerinizin DRAM'a saklanması sırasında bir hata meydana gelirse, modül size bir hata mesajı vermeyecektir. Sisteminiz veri bozulmasını görmemiştir ve hala hata mesajı göstermeye devam edecektir.

ECC (Hata Kontrol ve Düzeltme), en yeni tip parite. ECC bytelar'ın düzgün bir şekilde iletildiğinden emin olmak için bütün veri bitlerini kullanır. Doğru bir ECC modülü 8-bit dilimlerinde non-parite hafıza gibi ayarlanmış her bir byte'ı tutar, ECC biti dört bit dilimndeki byte serisinin sonunda bulunur. ECC gerçekleştirmek için sekiz bitlik bir seriye ihtiyacınız vardır ve ECC işlemini gerçekleştirmek için iki ECC modülünün beraber kullanılmasına gereksinim duymanızın sebebi budur. ECC DRAM iki bit hatalarını tespit eder ve hareketteki tek bit hatalarını düzeltir (sistemde herhangi bir hata mesajı göstermez).

Parite hafıza modülü non-parite sistemlerde çalışır mı?

Eğer BIOS'dan parite kontrol fonksiyonunu aktif durumdan çıkartırsanız parite modülü non-parite sistemlerde çalışır. Fakat non-parite modülü bir parite sisteminde çalışmaz. PCler'de kullanılan hafızalarınn büyük bir kısmı, hafıza hataları ile çok fazla karşılaşılmadığından basittir ve tek bit hatası genelde zararsızdır.

ECC hafııza modüllerini nerelerde kullanmamız gerekir?

ECC modülleri, programlama gibi kodunuzdaki tek bir hatanın büyük sorunlar doğurabileceği önemli uygulamalarda kullanılmaktadır. Başka bir uygulama alanı da sunucuardır, bir çok sunucu ECC hafıza modüllerini standart bir parça olarak kullanır. ECC'yi destekleyen bir sistem, ECC kodunu telafi etmek için parite bitlerini kullanarak, gerçek ECC modülü yerine düzgün bir parite modeli kulanabilir. Bir parite sistemi gerçek ECC modülünü kullanamaz çünkü byte başına dokuzuncu (parite) biti her bayt ile birleştirilmemiştir.

Doğru parite veya taklit parite?

Bazı üreticiler taklit (veya yanlış diyebilirsiniz) parite modelleri üretmektedirler. Taklit bir parite modülü bilgisayarın, makinenin modülün oluşturduğu gerçek parite bitinden ziyade aradığı parite sinyalleri göndererek parite kontrolünün yapıldığını düşünmesine neden olacaktır.

Bu gibi hafıza modüllerini kullanması sonucunda, oluşan hatalar gösterilmeyecektir çünkü gerçek anlamda kontrol edilmemiştir. Taklit parite modüllerinin fiyatı gerçeklerine nazaran daha azdır fakat bir çok parite bilgisayar sistemi gerçek parite modülllerine duyarlı olduğu için bilgisayar sisteminizde taklit parite modellerini kullanmaktan kaçınmalısınız.

Gördüğünüz gibi bazı bellek türleri tasarım aşamasında kalmış bazıları çok az kullanılmış bazılarının ise sadece adı var.
Özellikle ECC ile ilgili olarak verilen bilgilere dikkatinizi çekiyorum.Sanırım bu konuda kafanızda soru işareti kalmamıştır.

İlginç Usb Bellek Resimleri – 1


Bellek Türleri

Statik ve Dinamik Modüllerin Farkları:
SRAM: Static Random Acces Memory olarak adlandırılır. Bu RAM modülünde her bit için iki transistor kullanılır. Burada devreye akım sağladığı müddetçe bilgiler kaybolmaz. İki transistorun kullanılmasının sebebi ise ikinci transistorun birinci transistorun çıkışını kontrol etmesidir. SRAM’ ler 20 nanosaniyelik bir hıza sahiptir. Pipelined Burst SRAM olarak adlandırılan yeni türler ise 4.5 – 8 nanosaniyelik hızlara sahip olmaları ile birlikte 133 Mhz bir frekans hızında çalıştırılıyor. SRAM’ de 3-1-1-1 zamanlaması kullanılır. Yani bellekten herhangi bir adrese ulaşmak için geçen zaman 3 olarak gösteriliyor. Adrese ulaştığında adres için de bilgilere ulaşmak için ayrı bir zaman gerekiyor o da 1 olarak gösterilir. 66 Mhz’ lik sistemlerde 3-2-2-2 zamanlaması tercih edilir. Neticede SRAM hızlı ve pahalı olmasından dolayı genellikle cache bellek olarak kullanılır.
DRAM: Dynamic RAM her bir bit için tek bir transistor kullanır. SRAM’ a göre daha ucuzdur. Bunun nedeni daha az sayıda transistor ile çalışma ve karmaşık bir yapı içermemesidir. Bu bellek modülünde çok basit bir teknik kullanılır. Transistordan akım geçtiğinde bilgi 1 değerini alır. Tersi bir durumda ise bilgi 0 değerini alır. Yalnız bu süre çok kısa olduğu için transistorun sürekli olarak tazelenmesi gerekiyor. SRAM’ e göre kıyaslandığında DRAM yavaş kalıyor. DRAM’ ler genellikle bellek chip’ lerinde kullanılır. Üzerindeki numaralarla bu ürünlerin hızlarını belirliyor. Burada sayının küçük olması belleğin hızlı olması anlamına geliyor. Yalnız dikkat dilmesi gereken bir konu ise aynı sistemde kullanılacak bellek chip’ lerinin aynı hızlara sahip olması. Aksi taktirde sistemde ciddi performans kayıpları meydana gelir.
Ram Modüllerin Çalışma Mantığı:
İşlemciler işlemlerini bellekler aracılığı ile gerçekleştirirler. Burada belleğin görevini bir not defteri olarak düşünebiliriz. Yani yapılacak işler ilk önce belleğe aktarılır. Sonraki iş ise bilgileri saklamak amacı ile sabit diske kayıt etmek. Bilgisayar kapatıldığında bellekteki bilgilerde otomatik olarak silinecektir. Sabitdiske aktarılan bilgiler bilgisayar kapatıldığında bile bilgi kaybolmayacaktır. Buna karşın sistem, bellekteki bilgilere sabitdiske göre daha hızlı erişebilir.
RAS ve CAS:
Bellekteki Bilgilerin Okunması:
Bellek modüllerinin içinde birden fazla adres yolu bulunur. Bu adres yolları istenilen bilgileri bellek üzerinde aktarırlar. Satırlar RAS (Row Access Signal), sütunlar ise CAS (Column Access Signal) sinyalleri ile uyarılırlar. Bellek, onay sinyalini aldığında istenilen bilgileri satırlar halinde BUS’ a yollar. Bu bilgi yollama işlemi bir STOP sinyali alınıncaya kadar devam eder. Bilgileri BUS’ a yollamanın avantajı tek tek yerine satırlar halinde yollayarak önemli ölçüde zamana kazanmaktır.
Bellek Yuvaları:
SIMM: Single Inline Memory Module, bellek modüllerini bir arada tutmak için kullanılan bir paketleme şekli. İlk SIMM’ ler 30 pin olarak piyasaya sürülmüştür. Daha sonra pin sayısı 72’ ye yükseltilmiştir. Pentium sistemler 32 bit’ te çalıştıkları için SIMM’ lerin ikişerli gruplarda kullanılması gerekiyordu. Bunun en büyük nedeni Pentium sistemlerin 64 bit’lik bir data BUS’ ı kullanmalarıdır. SIMM yuvalarda modüller hafif eğik olarak dururlar.
DIMM: Dual Inline Memory Module’ ler 168 pin’ lik modüllerden oluşur. 64 bit’ lik iletişim sağlayabildikleri için tek başına kullanılabilirler. Günümüzde en yaygın olan bellek modülü 3.3 voltluk DIMM’ lerdir. DDR uyumlu DIMM yuvalarında ise 2.5 volt kullanılır. SDRAM ve DDR RAM yuvalarının aynı pin sayılarında olmalarına rağmen, her birinin kendisine ait yuvasının olduğu unutulmamalıdır. DIMM’ ler yuvalarına dik olarak takılırlar.
RIMM: 184 pin’ lik RAMBUS sistemlerin en önemli özelliği ise modüllerin seri çalışmasıdır. Burada sinyal bir chip’ ten diğerine iletiliyor. Sinyalin kesilmemesi için bellke yuvalarının dolu olması gerekiyor. Bu yüzden anakartlarla birlikte RAM modülüne benzeyen ama üzerinde chip bulunmayan bir modül veriliyor. Bir kanalda bulunabilen maksimum chip sayısı 32 ile sınırlıdır. RIMM yuvalarına belekler dik olarak takılır.
BELLEK TÜRLERİ
ROM: Rom bellek anakart BIOS’ larında yer alırlar. Eskiden BIOS, EPROM’ da (Electrically ProgRAMmable Read Only Memory) yazılırdı. EPROM ile BIOS yazmak o kadar değildir. Onun için özel bir cihaza ihtiyaç duyulurdu. Silme işlemi de mor ışıklarla yapılırdı. BIOS’ u değiştirmek için önce sistemden EPROM’ u çıkarmak gerekir. Mor ışığın altında tutulduğunda bilgi silinir ve özel bir cihazla da EPROM yeniden programlanır. Günümüzde flash bellekler kullanılmaktadır. Flash belleklerde ise silme işlemi elektrik sinyalleri ile yapılır ve programlamak için ekstra bir cihaza ihtiyaç duyulmaz. Örnek olarak BIOS yeni bir sürümü ile değiştirilmek istendiğinde yeni BIOS diskete yüklenir ve özel bir yazılım yardımıyla yenilenir.
CMOS: Bir başka RAM türü ise CMOSRAM’ dir. Complementary Metal Oxide Semiconductor olarak adlandırılan bu tür, sistem bilgilerini üzerinde barındırır. Verilerin silinmemesi için anakartta bulunan pilden kendisini besler. Bilgisayarın bazen konfigürasyonunu unutmasının sebebi CMOS’ un pilden beslenmemesinden kaynaklanır. RAM bellke ile yanı özellikte olan bu tür, pil ile entegre bir devrede bulunur. BIOS üzerinde yapılacak bir değişiklik esnasında CMOS devreye girer ve bilgileri kaydeder.
CACHE : Bilgisayar teknolojisinin çook hızlı bir şekilde gelişmesi, ayrıca günümüz yazılımlarının daha ayrıntılı ve komplike hale gelmesi, bellek ihtiyacını da önemli ölçüde arttırıyor.bu yüzden daha büyük bloklara daha az zamanda bilginin yazılması gerekiyor. durum bu şekilde olunca cache belleğin önemi ortaya çıkıyor. Pentium öncesi işlemcilerde 8K boyutunda cache bellekler kullanılıyordu. Bu bellkeler işlemcinin sıkça kullanıldığı bilgileri sistemin belleğine gitmeden okuyorlardı. 2. seviye cache bellek yani Level-2-Cache ortaya çıktığında bir önceki örnek Level-1-Cache olarak adlandırıldı. İşlemcilerin gelişmesi ile birlikte bu bellekler de önemli ölçüde artmıştı. P II işlemcilerle birlikte cache belleklerde bir değişime uğradı. Öyle ki günümüzde 256K ile 2048K arasındaki büyüklüklerde cache bellekler bulunuyor. Cache bellekler sistem belleklerinden önce bir yedekleme yaparak sistem performansını arttırıyorlar.
VRAM: Video görüntülerini hızlı bir şekilde işlemek ve aktarmak için kullanılan bir bellek türüdür. DRAM’ lerde tek bir giriş/çıkış bulunur. Dolayısıyla iki ayrı birim aynı anda belleğe erişemez. VRAM’ lerde ise iki ayrı giriş/çıkış mevcuttur. Bu sayede görüntü bilgisini oluşturmak için bir devre ve oluşturulan bilgileri monitöre yollamak için farklı bir devre kullanılabilir. DRAM hücrelerinde toplam bilgi akışı bant genişliği bandwich olarak adlandırılır. Yalnız VRAM’ in sahip olduğu çift port, bant genişliğini ikiye katlamak yerine sadece biraz daha arttırıyor. Bant genişliğinin yüksek olması, yalnız yüksek çönürlükteve çok sayıda rengin söz konusu olduğu durumlarda geçerli. Düşük çözünürlüklerde VRAM’ in ekstra bant genişliği çoğu durumlarda kullanılmaz.
WRAM : Windows RAM bellekleri, VRAM belleklerinin daha gelişmiş bir çeşididir. WRAM lere eklenen ek bellekler aracılığı ile bazı özel görüntü fonksiyonlarının daha hızlı gerçekleştirilmesi sağlanır. Bu devreler özellikle animasyon işlerinde yüksek performans sağlar. Diğer işlerde belirgin bir üstünlük göstermez. WRAM bellekler Matrox görüntü kartlarının bazı modüllerinde bulunuyorlar.
SGRAM : Synchronous Graphics RAM, SDRAM’ in grafik tabanlı işler için geliştirilmiş halidir. SGRAM, verileri tek tek yerine blok halinde alıyor ve işliyor. Bu sayede okuma ve yazma performansı önemli ölçüde artıyor. Dolayısıyla grafik kartının performansı da doğru orantıda etkileniyor.
SDRAM : Synchronous DRAM adını taşıyan bu bellek türü, sistem frekansı ile senkronik bir şekilde çalışıyor. İşlemcinin sahip olduğu sistem, saat frekansı ile belleğin çalışma frekansının birbiri ile eşit çalışması için ayarlanmıştır. Bu sayede belleğe giden komutlarda bir hızlanma ve sistem performansında bir artış gözlenir. SDRAM bellekleri günümüzde en yaygın olarak kullanılan modüllerdir. Bu modüller 3 türden oluşur;
1. PC66
2. PC100
3. PC133
Buradaki sayılar bellek modüllerinin çalışma frekansını belirler. Örneğin PC66 FSB hızı 66 MHz olan sistemler için tasarlanmış bir bellek türüdür. PC133’ ler PC100’ lerin yerini almaya başladılar. Bunun en önemli nedeni iki model arasında fiyat farkının olmaması ve PC133’ lerin daha düşük FSB’ li sistemlerde çalışabilmesidir.
DDR-RAM : Double Data Rate olarak adlandırılan bu bellek türü bazı çevreler tarafından SDRAM II olarak adlandırılır. Bu bellek türü ilk olarak Nvidia’ nın Geforce chip’ li ekran kartlarında ortaya çıkmıştır. DDR-RAM, SDRAM’ in geliştirilmiş versiyonu olarak tanımlanır. Bu bellek türünde çalışma frekansı çok daha yüksektir. Örneğin ekran kartlarının sahip olduğu 150 MHz çalışma frekansı bu bellek türü kullanıldığında 300 MHz’ ye çıkar. Piyasada bu türe ait iki türü vardır. Bunlardan 100 MHz hızında çalışan PC200 diğeri 133 MHz hızında çalışan PC266’ dır.
RAMBUS : RDRAM, Concurrent ve Direct RDRAM olmak üzere 3 değişik üründen oluşmaktadır. DDR SDRAM modüllerinde olduğu gibi RDRAM’ de düşen ve yükselen frekans değerlerini veri iletişimi için kullanır. Burada 8 bit’ lik bant genişliği sayesinde 400 MHz’ lik bir çalışma frekansı elde eder. DDR-SDRAM ve SDRAM bellek modülleri buna karşın 64 bitlik bir bant genişliğine sahiptir.
Concurrent RAMBUS, RDRAM modüllerinin daha gelişmiş bir türüdür. Bu modülde küçük ver bloklarının hızlı bir şekilde iletilmesi için bir protokol yer alır. Concurrent RAMBUS 600 MHz’ lik bir çalışma frekansı ile 600 Mb’ lik bir veri transferi gerçekleştirebiliyor. Direct RAMBUS teknolojisi diğerlerine göre daha yüksek bir transfer oranına sahiptir. Direct RAM’ ler diğer modüller gibi aynı sinyal tipine sahip olmasına karşın 16 bit’ lik bir RAMBUS kanalı ile 800 MHz’ lik bir frekansla çalışır. Bu durumda tek bir Direct RAM saniyede 1.6 Gbyte’ lik bir orana ulaşır. Uyumlu bir anakartta 4 adet yuva olduğu düşünülürse maksimum bat genişliği 6.4 Gbyte/saniyeye ulaşır.

Bellek Nedir

Bellek Nedir

Bellek Kavramının Anlamı – Bellek Tipleri – Bellek Çeşitleri

Belleğin Tanımı:
Duyum ve algılarla kazanılan bilgilerin beyinde saklanması, gerektiğinde de hatırlanması şeklinde gerçekleşen zihinsel bir işlevdir. Bellek, uzun süreli bellek ve kısa süreli bellek olarak ikiye ayrılır.

Kısa Süreli Bellek

Zihinde bilgileri tutma süresinin çok kısa olduğu bellektir. Algılama yoluyla gelen bilgi kısa bir süre için kullanılacaksa geçici bellekte yer alır ve kullanıldıktan sonra kaybolur.
Örneğin, ilk defa duyduğunuz bir telefon numarası kısa süreli bellekte yer alır. Telefon konuşmasından sonra da kaybolur.

Uzun Süreli Bellek

Uzun süreli bellekte yer alan öğrenilmiş bilgiler uzun zaman aralığında burada yer alabilir. Bu bellekteki bilgiler anlam ve özellikleri bakımından düzenlenir. Örneğin, matematik işlemlerini yapabilen bireylerde rakamlar uzun süreli bellekte yer alır. Gerektiğinde bunları kullanır.

Unutma Nedir – Unutmanın Tanımı – Unutmanın Sebepleri

Öğrenilen bilgilerin zaman içinde kaybolmasıdır.

a. Kullanılmama yüzünden silinme: Örneğin emekli olan bir hakemin zaman içinde oyun kurallarını unutması bu şekilde gerçekleşir.
b. Bastırma: Bu görüşte olanlar, unutmayı rahatsız edici durumların bilinçaltına bastırılması olarak açıklar. Uçaktan korkan bir yolcunun, uçağın kalkış saatini unutması gibi.
c. Ket vurma (Bozucu etki)
– İleriye ket vurma: Önceki öğrenilmiş olan bilgilerin sonradan öğrenilmiş olan bilgileri unutturması. Örneğin eski telefon numarasının, yeni numarayı unutturması.
– Geriye ket vurma: Sonradan öğrenilmiş olan bilgilerin önceden öğrenilmiş olan bilgileri unutturması. Örneğin, sonraki döviz fiyatlarının öncekileri unutturması.
d. Organik nedenler: Ani şok, yaşlılık, ateşli hastalık gibi durumlar organizmada unutmaya neden olabilmektedir.

2. Unutmayla İlgili Deney Sonuçları

Unutma başlangıçta hızlı, sonradan yavaş olur.
2. Unutmanın derecesi öğrenmenin derecesine bağlıdır.
3. Aşinalıktan dolayı tamamen unutma olmadığından, ikinci kez öğrenmeler daha kolay olur.
4. Öğrendikten sonra zihnin uyarıcılara kapalı tutulması unutmayı azalttığından uykuda unutma en azdır.
5. Öğrenilenlerin sık sık pekiştirilmesi unutmayı azaltır.

Hatırlama Nedir – Çağrışım Nedir

Uzun süreli bellekte yer alan bilgilerin zihinde tekrar canlanarak bilinç düzeyine gelmesidir. İlkokul dönemlerindeki okul numarasını hatırlama buna örnektir. Hatırlamada çağrışım yaptırma önemlidir. Çağrışım, algıların hafızada bıraktığı izlerden biri hatırlanınca diğerlerinin de buna bağlı olarak bilinç düzeyine çekilmesidir. Benzerlik, ardışıklık, zıtlık, zamanda ve mekanda yakınlık çağrışımı kolaylaştıran etkenlerdir. “Hortum” sözünü duyan birinin, bankada hortumlanan parasını hatırlaması, benzerlikten dolayı çağrışıma örnektir.

Etiketler:bellek çeşitleri bellek çeşitleri hakkında genel bilgi bellek ve çeşitleri bellekler çeşitleri bellek çesitleri bilgisayarda bellek çeşitleri bellek çeşitler bellek ve bellek türleri hafıza ve bellek türleri bellek çeşitleri  bellek çeşitleri nelerdir geçmişten günümüze bellek çeşitleri bellek nedir ve çeşitler bellek ve bellek turleri bellek ve bellek cesitleri belleklerle ilgili güncel bilgiler bütün bellek çeşitleri bellek hakkında genel bilgi geçmişten günümüze ana bellek çeşitleri bellek çeitleri ilgili ayrıntılı bilgiler
Bellek (bilgisayar): Bellek bilgisayarı oluşturan 3 ana bileşenden biridir. (merkezi işlem birimi – bellek – giriş/çıkış aygıtları).
Bellek yönetimi: Ana belleğin işlemler arasında paylaştırılmasına ana bellek yönetimi ya da bellek yönetimi (Memory Management) adı verilir.
Bellek adresleme: Bellek adresleme, bilgisayar biliminde, bir bellek adresi bellekteki bir bölgenin bir tek tanımlayıcısıdır ki onun aracılığıyla CPU ve diğer aygıtlar bir veri parçasını saklayabilirler ve daha sonra çağırabilirler.
Bellek hiyerarşisi: Çeşitli veri depolama birimlerinin veri iletim hızı/işlem gücüne göre hiyerarşik olarak sıralanmasına bellek hiyerarşisi denir.
Genelkurmay: Genelkurmay, silahlı kuvvetlere komuta etmek için kurulan en üst düzey kuruluştur.
Türkiye Cumhuriyeti Genelkurmay Başkanlığı: Türkiye Cumhuriyeti Genelkurmay Başkanlığı (T.C. Gnkur. Bşk., eski adıyla Erkân-ı Harbiye-i Umumiye Reisliği), Türk Silahlı Kuvvetleri'ni komuta eden ve yönlendiren Türkiye'deki en üst düzey askerî birim.
İnternet: İnternet, dünya genelindeki bilgisayar ağlarını ve kurumsal bilgisayar sistemlerini birbirine bağlayan elektronik iletişim ağıdır.
Nüfus: Nüfus, belirli bir zamanda sınırları tanımlı bir bölgede yaşayan insan sayısıdır. Sözcük çoğunlukla insan sayısını belirleyen bir kavram olarak kullanılır.
Genel görelilik: Genel görelilik kuramı, ivmeli hareket ile kütleçekimi açıklamasını özel göreliliğe birleştiren, genelleyen kuramdır.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir