Türkiyede Yaşayan Yılanlar

Sponsorlu Bağlantılar
ama ammos baklava beyaz bu deki erkekler genel ilk kum meridion tercih uygun zikzak Türkiyede Yaşayan Yılanlar Yılan Türleri Ve Özellikleri türkiyede yaşayan yılan türleri türkiyede yaşayan ..

Türkiyede Yaşayan Yılan Türleri

Genel Özellikler: “Boynuzlu” denemesinin nedeni burun ucunun gergedan boynuzu gibi küçük ve yukarıya doğru olmasından. Sırt bölgesinin rengi genel olarak gri, sarı ve kahverengi renklerinin tonlarında olur. Sırtta ayrıca koyu kahverengi, baklava deseni benzeri zikzak desenler bulunur. beneklerin ortası kenarlara göre daha açık olur. Kuyruğun uç kısımları genç bireylerde sarımsı pembe renkli olur. Başın üst kısmında küçük ve belirgin benekler bulunur.

Karın bölgesi sarımsı beyaz ve küçük benekli olur. Genel olarak küçük kemiriciler, avlayabildikleri kuşlar, diğer yılan türleri ve kertenkeleler başlıca besinlerini oluşturur. Kemiricileri ve kuşları zehirleyip öldürerek, diğerlerini canlı olarak yerler. Kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar. Hareketleri oldukça yavaştır. Eylül-Ekim’den Mart-Nisan’a kadar kış uykusuna yatarlar. İlkbaharda çiftleşen dişiler, Ağustos ayında 5-14 kadar yavru doğururlar. Boyları genel olarak 50-60 cm (erkekler en fazla 90 cm) kadar olur.

Habitat: Yunanca’da ammos kum, dytes gömülen anlamında. Bu hayvanın tür adına “ammodytes” denmesinin nedeni, yaşama alanı olarak kumlu bölgeleri tercih etmesi. Ama Türkiye’de kumlu yerlerden daha çok küçük boylu bitkilerin altlarında, orman açıklıklarında, çalılık ve taşlık yerlerde yaşarlar. Yüksekliği 2000 metreye kadar olan yerlerde bulunabilirler.

Türkiye’deki Dağılım: Trakya, Batı, Kuzeydoğu, Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde habitatın uygun olduğu alanlarda dağılım gösterirler.

Not: Zehirleri insanlar için tehlikeli olabilecek kadar kuvvetli. İlk ısırışta zehrin büyük bir bölümünü aktarır. İnsanla karşılaştığında ilk olarak kaçmaya çalışırlar. Eğer sıkıştırılırlarsa başlarını havaya kaldırarak tıslarlar ve kendilerini çok tehlikede hissederlerse saldırabilirler. Türkiye’de V. a. montandoni Boulenger 1904, V. a. meridionalis Boulenger 1904, V. a. transcacasica Boulenger 1904 olmak üzere üç tane alt türü bulunur.
Şeritli Engerek

Genel Özellikler: Sırt bölgesi genel olarak kül renginde ya da grimsi kahverengi olur. Sırtta, baştan kuyruğa kadar uzanan siyah ya da koyu kahverengi büyük benekler bulunur. Bu benekler bazen birleşip baklava desenli, dalgalı ya da zikzaklı bir şerit oluşturur. Vücudun yan taraflarında da bir benek sırası bulunur. Başın üzerinde küçük siyah benekler ve arka kısmından yanlara doğru sarkan iki büyük siyah benek bulunur. Siyah renkli şakak bandı da açıkça görülür.

Karın bölgesi sarımsı beyaz ve üzerinde küçük siyah noktalar bulunur. Genel olarak küçük kemiriciler, diğer yılanlar, kertenkeleler ve kuşlarla beslenirler. Kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar. Gündüzleri oyuklarda ve taş altlarında saklanan bu hayvanlar, avlanma işlerini gece yaparlar. Kendilerini koruma amaçlı saldırabilirler. Oldukça ağır hareket ederler ama saldırırken çok hızlı olabilirler. Boyları ortalama 70-80 cm (en fazla 100 cm) kadar olur.

Habitat: Dağlarda, ormansız ve taşlık olan yerlerde yaşarlar. Yüksekliği 2000 metreye kadar olan yerlerde bulunabilirler.

Türkiye’deki Dağılım: Orta, Güney ve Batı Anadolu’da habitatın uygun olduğu alanlarda dağılım gösterirler.

Not: Zehirleri etkili olan bu türün, insanı ısırdığında ölümcül yaralar ya da tehlikeli zehirlenmeler yaptığı konusunda, yeterli bilgi henüz yoktur. Ayrıca avlandıklarından çok dar bir alanda yayılış gösterdiklerinden için soyları tehlike altındadır.

Mısır Kobrası

Genel Özellikler: Hayvanın tüm vücudu siyah renk ve tonlarında. Zehirli olan bu hayvanın zehir dişleri çenenin önünde. Zehirleri engerek yılanlardan (hematoksik zehir etkisi) farklı olarak nörotoksik (sinirler üzerine zehirleyici) bir etki yapar. En küçük yavrular bile zehirleyebilir. Genel olarak, küçük kemiriciler, kuşlar, diğer sürüngen türleri ve çeşitli omurgasızlarla beslenirler. Avlarını zehirleyip öldürdükten sonra yerler. Gece aktiflik gösterirler. Boyları en fazla 200 cm kadar olabilir.

15.09.2000

Habitat: Bitki örtünsün az olduğu yerlerde, çöl ve yarı çöl özelliği gösteren yerlerde, kum içinde yaşarlar.

Türkiye’deki Dağılım: Şanlıurfa ve civarında habitatın uygun olduğu alanlarda yaşarlar.

Not: Zehirli olan bu türün ülkemizde var olduğuna ilişkin ilk bilimsel kayıt Eylül 2000′de (Dr. İsmail H. Uğurtaş tarafından) verilmiştir.

Kör Yılan

Genel Özellikler: Solucana çok benzerler. Gözleri körelmiş olduğundan “kör yılan” denmekte. Sırt bölgesinin rengi genel olarak, sarımsı kahverengi, pembemsi kahverengi olur. toprak altlarında bulunduklarından saydamsı bir görünüşü var. Karın bölgesiyse sarımsı. Oldukça hızlı hareket edebilirler. Kuyruklarının ucunda insan için zararlı olmayan küçük bir diken bulunur. Genel olarak böcek larvaları, solucanlar ve karıncalarla beslenirler.

Üremeleri iyi bilinmemekle birlikte, dişilerin bir defada 4-8 kadar yumurta bıraktıkları düşünülüyor. Ortalama boyları 25 cm (en fazla 35 cm) kadar olur.

Habitat: Yumuşak toprakların içinde, taş altlarında bulunurlar. Nemli yerleri daha çok tercih ederler. Yüksekliği 1500 metreye kadar olan yerlerde bulunabilirler.

Türkiye’deki Dağılım: Doğu Anadolu bölgesi dışında olan bölgelerin hepsinde habitatın uygun olduğu yerlerde dağılım gösterirler.
baran engereği
Resim, Meleklermekani.Com Tarafından Küçültülmüştür . Orjinal Boyutunda Açmak İçin Buraya Tıklayın
Genel Özellikler: “Baran Engereği” denmesinin nedeni Prof. Dr. İbrahim Baran’dan (herpetolog) dolayı. Şimdiye kadar yapılan çalışmalar bu türün sadece Türkiye’de bulunduğunu gösteriyor. Bu nedenle endemik bir tür. Sırt bölgesinin rengi genel olarak siyah ya da grimsi kahverengi. Kuyruk ucu sarımsı. Bazen sırt biraz açık renkli olur. Bu halde benekler zikzaklı olur. Genel olarak küçük kemiriciler, kertenkeleler ve çeşitli omurgasız hayvanlarla beslenirler. Kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar. Boyları 55 cm kadar olur.

Habitat: Kısa boylu bitkilerin altında, taşlık yerlerde yaşarlar. Yüksekliği 400 metreye (bilinen) kadar olan yerlerde bulunabilirler.

Türkiye’deki Dağılım: Sakarya’da, Torosların Silifke civarındaki yerlerde habitatın uygun olduğu alanlarda dağılım gösterirler.

Not: Zehirli olan bu tür çok fazla avlandığından ve dar bir alanda yayılış gösterdiklerinden için soyları tehlike altındadır.
koca engereği
Resim, Meleklermekani.Com Tarafından Küçültülmüştür . Orjinal Boyutunda Açmak İçin Buraya Tıklayın
Koca engerek (Macrovipera lebetina), engerekgiller (Viperidae) familyasından bir engerek türü.

Sırt bölgesinin rengi genel olarak grimsi kahverengi ve bu rengin tonlarında olur. Sırtta bazı yerlerde birleşik koyumsu benekler (bazen belirsiz) bulunur. Bunların yanında (sırtın ortalarında) kenarları koyu renkli, iç kısımları tuğla kırmızısı ya da sarı renkte beneklerde bulunur. Başın üst kısmında bazen küçük siyah benekler bulunabilir. Kuyruk ucu sarımsı. Beyazımsı ya da pembemsi olan karın bölgesinde nokta halinde siyah benekler bulunur.

Genel olarak fare gibi küçük kemiriciler, kertenkeleler, kuşlar, yılanlar ve çeşitli omurgasız hayvanlarla beslenirler. Kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar. Avlarını sabahın erken saatlerinde ya da geceleyin avlarlar. Yemeden önce zehirleyerek öldürürler. Hareketleri oldukça ağır olan bu hayvanlar gündüzlerini daha çok dinlenerek geçirirler. Genel olarak canlı doğururlar (5-7 kadar). Bazı bölgelerde de yumurtlarlar (4-7 kadar). Yumurta 1 ay içinde açılır. Boyları 150 cm kadar olabilir.

Ovalarda, taşlık yerlerde, terk edilmiş evlerde, harabelerde, bahçelerde ve tarlalarda yaşarlar. Yüksekliği 1500 metreye kadar olan yerlerde bulunabilirler.

Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da, Doğu Akdeniz bölgesinde habitatın uygun olduğu alanlarda dağılım gösterirler.
siyah engerek

Genel Özellikler: Sırt bölgesinin rengi genel olarak siyah, gri, sarı ve kırmızı renklerin tonlarında olur. Sırtın büyük bir bölümünü kaplayan ve baştan kuyruğa kadar uzanan zikzaklı bir şerit bulunur. Bu şerit bazen parçalı halde de olabilir. Vücudun yan tarafları küçük benekli ya da noktalı olur. Beyaz benekli olan karın bölgesinin rengi, siyah ve tonlarında olur. Genel olarak küçük kemiriciler, kertenkeleler ve çeşitli omurgasızlarla beslenirler. Kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar. Boyları genel olarak 50-60 cm kadar olur.

Habitat: Ormanlık yerlerin taşlık bölgelerinde yaşarlar. Rutubeti yüksek olan yerleri severler. Yüksekliği 2000 metreye kadar olan yerlerde bulunabilirler.

Türkiye’deki Dağılım: Ülkemizde sadece Hopa (Artvin) civarında habitatın uygun olduğu alanlarda yaşarlar.

Not: Başlarının arka tarafları oldukça şişkin olduğundan zehir bezleri de büyüktür ve bundan dolayı zehirleri, insanlar için oldukça tehlikeli olabilir. İlk ısırışta zehrin büyük bir bölümünü aktarır. Ayrıca kaçak olarak yapılan ihraçtan dolayı soyları tehlike altında ve korunmaları gerekiyor.
AĞRI ENGEREĞİ

Genel Özellikler: Sırt bölgesi genel olarak kül renginde ya da grimsi kahverengi olur. Sırtta, baştan kuyruğa kadar iç sarımsı ya da tuğla renginde olan büyük benekler bulunur. Bu benekler bazen birleşip baklava desenli, dalgalı ya da zikzaklı bir şerit oluşturur. Vücudun yan taraflarında da bir benek sırası bulunur. Başın üzerinde küçük siyah benekler ve arka kısmından yanlara doğru sarkan iki büyük siyah benek bulunur. Siyah renkli şakak bandı da açıkça görülür. Karın bölgesi sarımsı beyaz ve üzerinde küçük siyah noktalar bulunur. Genel olarak küçük kemiriciler, diğer yılanlar, kertenkeleler ve kuşlarla beslenirler. Kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar. Gündüzleri oyuklarda ve taş altlarında saklanan bu hayvanlar, avlanma işlerini gece yaparlar. Kendilerini koruma amaçlı saldırabilirler. Oldukça ağır hareket ederler ama saldırırken çok hızlı olabilirler. Boyları ortalama 70-80 cm (en fazla 100 cm) kadar olur.

Habitat: Dağlarda, ormansız ve taşlık olan, az bitkili yerlerde yaşarlar. Yüksekliği 1000-3000 metre arasında olan yerlerde bulunabilirler.

Türkiye’deki Dağılım: Doğu Anadolu’da Kars, Ağrı, Iğdır, Hakkari ve Van civarında habitatın uygun olduğu alanlarda dağılım gösterirler.

Not: Zehirleri etkili olan bu türün, insanı ısırdığında ölümcül yaralar ya da tehlikeli zehirlenmeler yaptığı konusunda, yeterli bilgi henüz yoktur. Ayrıca avlandıklarından çok dar bir alanda yayılış gösterdiklerinden için soyları tehlike altındadır.
vipera ursinii(küçük engerek)

Genel Özellikler: Sırt bölgesinin rengi genel olarak soluk kahverengi, grimsi, sarımsı ya da açık yeşil. Sırtta baştan başlayıp kuyruğa kadar devam eden, zikzaklı ya da dalgalı koyu renkli bir şerit bulunur. bu şeridin kenarları iç taraflarına göre daha koyu renkli olur. Vücudun yan taraflarında da baştan kuyruğa kadar uzanan koyu benek sıraları bulunur. Baş kısmında iki tane büyük benek bulunur. karın bölgesin sarımsı beyaz ve bunun üzerinde küçük siyah noktalar bulunur. En çok yedikleri besin çekirge. Bunun yanında diğer böcekleri ve az olarak da kertenkeleleri ve küçük kemiricileri de besin olarak alırlar. Kaya ve taş altlarında, kemirici hayvanların yuvalarında kış uykusuna yatarlar. Dişiler yazın sonlarına doğru (bir defada 10 kadar olmak üzere) doğururlar. Yeni doğan yavrular 13-14 cm kadar olur. Boyları 40-50 cm kadar olur.

Habitat: Genel olarak açık yerlerin, taşlık ve otluk bölgelerinde yaşarlar. Ormanlık ve ağaçlık yerlerde az da olsa bulunabilirler. Yüksekliği 3000 metreye kadar olan yerlerde bulunabilirler.

Türkiye’deki Dağılım: Kuzeydoğu Anadolu’da ve Akdeniz Bölgesinde sadece Elmalı (Antalya) civarında habitatın uygun olduğu alanlarda dağılım gösterirler.

Not: Zehirli olan bu türün, insanı ısırdığında ölümcül yaralar ya da tehlikeli zehirlenmeler yaptığı konusunda, yeterli bilgi henüz yoktur. Ayrıca avlandıklarından çok dar bir alanda yayılış gösterdiklerinden için soyları tehlike altındadır.
çukurbaşlı yılan

Morfolojik Özellikler: Baş üstünde ve gözler arasında boyuna bir çukurluk vardır. Vücut boyu 2 m. kadar olabilir. Preocularia 1, postocularia 2 nadiren 3, supralabialia 8, bazen 9. Ortaları biraz çukur olan sırt pulları gövde ortasında 17 veya 19 sıralıdır. Ventralia 155-190, subcaudalia 67-102 arasında değişir. Sırt taraf erginlerde yeşilimsi gri kahverengi ve lekesiz, gençlerde zemin renk gri veya kahverengi olup küçük siyahımsı lekelidir. Lekelerin kenarları ince beyaz çizgilidir. Alt taraf beyazımsı veya sarımsı beyaz ve siyah veya gri noktalıdır.

Biyolojik-Ekolojik Özellikler: Az bitkili, taşlık ve kuru ortamlarda yaşar. Bahçe su kanalı kenarlarında da görülür. Besinlerini kertenkele, küçük memeli ve kuşlar teşkil eder. Bir dişi 4-12 yumurta bırakır. Yarı zehirli olan bu türün zehri avladığı küçük hayvanlar için etkilidir. Çünkü zehir dişleri çenenin arka kısmında bulunur ve küçüktür ancak ısırdığı yeri şişirir ve biraz acı verir.
Coğrafi Dağılış: Bu tür Kıbrıs, Güney Avrupa, Türkiye, Kuzey Afrika ve Batı Asya’da yayılmıştır. Vertikal dağılışı 1500 m. kadardır. Kıbrıs’ta her yerde rastlanır. Kıbrıs ve komşu ana karalarda yaşayan alttürü M. m. insignitus (Geoffroy-St. Hilaire 1827) adını taşır (Osenegg, 1989; Schätti & Sigg, 1989; Böhme & Wiedl, 1994; Baran & Atatür, 1998).
vagner engereği

Vagner engereği (Vipera wagneri), engerekgiller (Viperidae) familyasından sırt bölgesi genel olarak kül renginde ya da grimsi kahverengi olan bir engerek türü.

Sırtta, baştan kuyruğa kadar iç sarımsı ya da tuğla renginde olan büyük benekler bulunur. Bu benekler bazen birleşip baklava desenli, dalgalı ya da zikzaklı bir şerit oluşturur. Vücudun yan taraflarında da bir benek sırası bulunur. Başın üzerinde küçük siyah benekler ve arka kısmından yanlara doğru sarkan iki büyük siyah benek bulunur. Siyah renkli şakak bandı da açıkça görülür. Karın bölgesi sarımsı beyaz ve üzerinde küçük siyah noktalar bulunur. Genel olarak küçük kemiriciler, diğer yılanlar, kertenkeleler ve kuşlarla beslenirler. Kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar. Boyları ortalama 50-80 cm kadar olur.

Dağlarda, ormansız ve taşlık olan, az bitkili yerlerde yaşarlar. Yüksekliği 1200-2000 metre arasında olan yerlerde bulunabilirler.

Kars’ta habitatın uygun olduğu alanlarda dağılım gösterirler.
kedi gözlü yılan
Resim, Meleklermekani.Com Tarafından Küçültülmüştür . Orjinal Boyutunda Açmak İçin Buraya Tıklayın
Morfolojik Özellikler: İnce boyunlu, göz bebekleri dikey ve vücut uzunluğu genellikle 70-80 cm. olan bir yılandır. Preocularia 1, postocularia 2, nadiren 3 veya 1, supralabialia 8 bazen 7 veya 9. Sırt pulları gövde ortasında 19, nadiren 21 sıralı, ventralia 169-243, subcaudalia 47-78 arasında değişir. Sırt taraf gri kahverengi ve siyah lekelidir. Lekeler vücut gerisinde soluklaşır. Koyu renkli temporal şerit mevcuttur. Gövde yanları da bir sıra lekelidir. Alt taraf sarımsı beyaz, mermer görünümünde esmer lekelidir.

Biyolojik-Ekolojik Özellikler: Güneşli taşlık yamaçlar, yol kenarı ve harabelerde yaşar. Besinlerini kertenkele ve küçük memeliler teşkil eder. Yarı zehirli olan bu yılanda zehir dişleri üst çenenin gerisindedir. Sabahın erken ve akşamın geç saatlerinde aylarını zehriyle bayıltıp sonra yutar. Zehirleri insan için tehlikeli değildir. Bir dişi 7-8 yumurta bırakır.

Coğrafi Dağılış: Kıbrıs, Güneybatı Asya, Balkanlar, Türkiye ve Ege Denizi Adaları’nda yayılmıştır. Vertikal dağılışı 1600 m. kadardır. Kıbrıs’ta yaygın olarak karşılaşılan bir türdür. Kıbrıs’ta yaşayan alttür ada için endemik olan, Telescopus fallax cypriaca’dır (Baran, 1976: Göçmen et al., 1996a).
çoruh engereği

Sırt tarafın zemin rengi gri kahverengi olup üzerinde bariz v eyer yer birleşerek zikzak bant teşkil eden enine siyahımsı lekeler bulunur. Temporal şerit mevcut, gövde yanlarında seyrek ve az bariz küçük koyu lekeler vardır. Baş ve boyun altı sarımsı beyaz olup siyah lekeli, karın tarafı siyah renkli olup beyazımsı lekelidir. Kuyruk ucu yeşilimsi sarıdır.
Sık ormanlık bölgelerde taşlık kısımlarda yaşar. bu türden yalnız 2 yavru,bir ergin numune tanınmaktadır. Bu engerek türü yabancılar tarafından toplatılarak yurt dışına götürülmektedir.
Vipera pontica, şimdilik yalnız Artvin ilinde Çoruh Vadisi ile Çamlıhemşin civarında bilinmektedir. Vertikal dağılışı 1.000 m.’ye çıkabilir (Atatür ve Baran, 1998).
kafkas/hopa engereği

Kafkas engereği (Vipera kaznakovi), engerekgiller (Viperidae) familyasından sırt bölgesinin rengi genel olarak siyah, gri, sarı ve kırmızı renkli bir engerek türü.

Sırtın büyük bir bölümünü kaplayan ve baştan kuyruğa kadar uzanan zikzaklı bir şerit bulunur. Bu şerit bazen parçalı halde de olabilir. Vücudun yan tarafları küçük benekli ya da noktalı olur. Beyaz benekli olan karın bölgesinin rengi, siyah ve tonlarında olur. Genel olarak küçük kemiriciler, kertenkeleler ve çeşitli omurgasızlarla beslenirler. Kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar. Boyları genel olarak 50-60 cm kadar olur.

Ormanlık yerlerin taşlık bölgelerinde yaşarlar. Rutubeti yüksek olan yerleri severler. Yüksekliği 2000 metreye kadar olan yerlerde bulunabilirler.

Ülkemizde sadece Hopa (Artvin) civarında habitatın uygun olduğu alanlarda

Dünyanın En Renkli Yılanları

Dünyanın En Renkli Yılanları
Dünyada 2,900 çeşit yılan bulunmaktadır. Yılanlar arasında en küçük olanı 10cm uzunluğunda olan ip yılanı iken en büyüğü 8.5m uzunluğundaki kafesli pitondur. İşte dünyanın en renkli yılanlarından bazıları…

1. Brezilya Gökkuşağı Boa Yılanı

Bilimsel adı “Epicrates cenchria” olan bu eşsiz renkli yılan Orta ve Güney Amerika’da yaşamaktadır. Bu yılan yanardöner renkli parlak derisi ile tanınmaktadır.

2. Zümrüt Renkli Ağaç Yılanı

Çoğu boa yılanı türü “Corallus caninus” gibi renklidir. Bu zehirsiz yılan Güney Amerika yağmur ormanlarında yaşamaktadır. Yetişkinler yaklaşık 1.8m uzunluğunda olur. Zümrüt renkli ağaç yılanının çok gelişmiş ön dişleri, zehirsiz yılanların dişleri arasında en büyük olanıdır.

3. Yeşil Asma Yılanı

Geometrik desenli yeşil asma yılanı “Ahaetulla nasuta” olarak bilinmektedir. Hindistan, Sri Lanka, Bangladeş, Myanmar, Tayland, Kamboçya ve Vietnam’da yaşamaktadırlar. Gündüz vakti aktif olan yeşil asma yılanının zehri çok kuvvetli değildir. Yavaş hareket ederler, asma yaprakları arasındaki kamuflajlarına güvenirler. Rahatsız edildiğinde gövdesini şişiren yılan siyah-beyaz desenini gösterir ve tehdit unsuruna dönerek ağzını açar.

4. Akşın Birmanya Pitonu

Renkli ve ünlü piton cinsi olan akşın Birmanya pitonu (Python molurus bivittatus) Hindistan pitonunun alttürleri arasında en büyük olandır, ayrıca dünyanın en büyük altıncı yılanıdır. Güneydoğu Asya’nın yağmur ormanlarında yaşayan bu yılan ortalama 5.5 metre uzunluunda ve 71kg ağırlığındadır. Yaşadığı müddet boyunca büyümeye devam eder.

5. Nelson Süt Yılanı

Nelson süt yılanı (Lampropeltis triangulum nelsoni), Meksika ve Pasifik kıyılarında bulunan bir kral yılan türüdür. Büyüklük bakımından diğer kral yılanlara benzer (ortalama 1.07m’dir) ve yine tıpkı onlar gibi zehirsizdir.

6. Meksika Süt Yılanı

Meksika süt yılanı (Lampropeltis triangulum annulata) çoğunlukla Meksika’nın kuzeydoğusunda yaşasa da, Teksas’ın güneybatısında da bulunmaktadır.

7. Kırmızı Sıçan Yılanı

Parlak renkli kırmızı sıçan yılanı (Elaphe guttata) “mısır yılanı” olarak da bilinmektedir. Yetişkin kırmızı sıçan yılanları 1.2m ila 1.8m uzunluktadırlar. Küçük avlarını boğarak öldürürler. Bakımlarının kolay olması onları popüler bir evcil hayvan yapmaktadır. Vahşi doğada 15 ila 20 yıl, evde beslendiklerinde ise 23 yıl yaşarlar.

8. Morelia spilota

Bir piton yılanı türü olan Morelia spilota Avusturalya, Endonezya ve Yeni Gine’de bulunan çok büyük bir yılandır. Alt türleri arasında halı pitonu ve elmas pitonu yer almaktadır. Bu türler avlarını boğarak öldürürler.

9. İki Çizgili Siyah Yılan

İki çizgili siyah yılan (Melanophidium bilineatum) Güney Hindistan’da yaşamaktadır. Bu yılan türü deniz seviyesinden 1.5km yükseklikte bulunmaktadır.

10. Bitis nasicornis

Bu büyük engerek yılanı çarpıcı renk desenleri ve burnundaki çıkıntılarla bilinmektedir. Bitis nasicornis Orta Afrika’da yaşayan zehirli bir yılandır. Bu büyük canlı 72cm ila 107cm uzunluğundadır.

11. Bitis parviocula

Geometrik desenleri ile tanınan Bitis parviocula, Etiyopya’da bulunan zehirli bir yılan türüdür. Bu büyük engerek cinsinin uzunluğu 75.2cm olarak kayıtlara geçmiştir.

12. Yeşil Ağaç Pitonu

Yeşil ağaç pitonu (Morelia viridis) Yeni Gine, Endonezya adaları, Avusturalya’daki Cape York Yarımadası’nda yaşamaktadır. Yetişkinlerin ortalama uzunluğu 90cm ila 120cm’dir. Maksimum uzunluğu 213cm’dir. Pullarındaki oyuklarda ısı algılayıcılar vardır.

13. Amazon Ağaç Boa Yılanı

Parlak renkli Amazon ağaç boa yılanı Kosta Rika, Panama, Güney Amerika’nın kuzeyi, Venezuela, Guyana, Kolombiya-Amazon, Ekvador, Peru, Bolivya ve Brezilya’da yaşamaktadır.

14. Mercan Yılanı

Mercan yılanı (Micrurus fulvius) Amerika’nın güneydoğusunda yaşayan zehirli bir yılandır. Zararsız hareketleri al yılan ve al kral yılanı ile karıştırılmamalıdır.

15. Thamnophis cyrtopsis ocellatus

Bu güzel renkli yılan (Thamnophis cyrtopsis ocellatus) 40cm-50cm uzunluğundadır. Kaydedilen en uzun yılan ise bir metredir. Dost canlısı olan küçük yılan evcil olarak beslenmeye yatkındır.

16. Küçük Kıyı Yılanı

Küçük kıyı yılanı (Thamnophis elegans terrestris) tükürüğünde zehir taşımaktadır, ısırığı insanda yavaş hareket etmeye sebebiyet verebilir. İnsanlar için tehlikeli değildirler, ancak el ile tutulduğunda kötü bir misk kokusu salgılar.

17. Cennet Ağacı Yılanı

Cennet ağacı yılanı (Chrysopelea paradise) adlı bu güzel yılan türü Asya’da bulunmaktadır. Çoğunlukla nemli ormanlarda yaşayan bu canlı vücudunu esneterek sürünerek ilerler.

18. Kırmızı Kuyruklu Yeşil Sıçan Yılanı

Doğanın rengini almış olan kırmızı kuyruklu yeşil sıçan yılanı (Gonyosoma oxycephalu) Güneydoğu Asya’da yaşayan ince bir yılan türüdür. Ucunda güçlü ve kalın pulları vardır. Bu özellik, kolayca ağaca tırmanmasını sağlar. Kırmızı kuyruklu bu yılan ağaçların üzerinde yaşar. Küçük memeli hayvanlarla beslenir. 2.3 metreye kadar uzayabilir, ortalama ömrü ise 15 yıldır.

19. Al Kral Yılanı

Bu güzel renkli yılan iğne yapraklı ağaçlıklarda, düz çayırlarda, işlenmiş tarlalarda, şehrin çevresindeki kırsal alanlarda yaşamaktadır. Al kral yılan (Lampropeltis triangulum elapsoides) Amerika, Florida’da bulunur. Ortalama uzunluğu 50cm’dir, kaydedilmiş en uzun yılan ise 68.5cm’dir. Yeni doğmuş olanları 9cm olur.

20. Kırmızı Başlı ve Kuyruklu Mavi Yılan

Bu yılan türü hakkında bilgi bulunmamaktadır. Başı ve kuyurğu kırmızı olan yılan mavi renklidir.

__________________

Etiketler:türkiyede yaşayan yılan türleri türkiyede yaşayan yılanlar yılan türleri ve özellikleri yılan çeşitleri ve özellikleri türkiyede yaşayan zehirli yılan türleri türkiyede yaşayan yılan çeşitleri türkiyede yaşayan zehirli yılanlar türkiyedeki zehirli yılan türleri egede yaşayan yılan türleri yılan cinsleri anadoluda yaşayan yılanlar turkıyede sulun nerede var burdurda yaşayan yılan türleri ege bölgesinde yaşayan yılan türleri türkiyede yasayan.zehirli yilanlar sülün çeşitleri sakarya türkiyede yaşayan hayvanlar türkiyede yaşayan engerek türleri egede yılan cinsleri antalya bölgesinde yaşayan yılanlar
Türkiye'deki enerji santralleri listesi: Katı fosil yakıtların kimyasal enerjisinin kazanlarda buhar elde etmek için kullanıldığı ve Rankine su-buhar çevrimine uygun Buhar türbinleri kullanılarak elektrik enerjisine dönüştürüldüğü elektrik santralleridir.
Türkiye'de havacılık ve uzay mühendisliği eğitimi: Havacılık ve uzay mühendisi, hava ile etkileşen her çeşit mühendislik ürünün tasarlanması ve inşaat projelerinin hazırlanması, üretilmesi, bakım ve onarım teknolojisi ve işletmesi konularında eğitim ve araştırma yapar.
Türkiye'de müzikoloji: Türkiye'de müzikoloji, Avrupa'nın doğu müziğiyle ilgilenmesine paralel olarak 1910'lardan sonra gelişmiştir.
Türkiye'de bulunan dış temsilcilikler: Bu sayfada Türkiye'de diğer ülkelerin bulundurduğu dış temsilcilikler listelenmiştir. Başkent Ankara'da 90 Büyükelçilik bulunmaktadır.
Türkiye'deki kiliseler: Türkiye'de halihazırda mevcut bulunan kiliselerin listesi:
Yaşayan Ölülerin Gecesi: Yaşayan Ölülerin Gecesi (İngilizce özgün adı: Night of the Living Dead), George A. Romero tarafından yönetilen, 1968 ABD yapımı bağımsız siyah-beyaz kült korku filmi.
Yaşayan Gün Işıkları (film): Yaşayan Gün Işıkları 1987 İngiltere - ABD ortak yapımı aksiyon macera filmidir. Özgün adı The Living Daylights tır.
FIFA 100: FIFA 100, Uluslararası Futbol Federasyonu FIFA'nın, 4 Mart 2004'te Londra'da gerçekleşen 100. yıl kutlamasıdır.
Yaşayan Ölülerin Gecesi (film serisi): Yaşayan Ölülerin Gecesi film serisi ya da George A. Romeronun Ölüler Serisi George A. Romero tarafından yazılıp yönetilen altı zombi korku filminden oluşur.
Yaşayan Ölülerin Gecesi (film, 1990): Yaşayan Ölülerin Gecesi, George A. Romero'nun 1968 yapımı aynı adlı korku filminin 1990 yılında Tom Savini yönetmenliğinde çekilen yeniden çevrimidir.
Yılan: Yılanlar (), takımına ait uzun, ayaksız etçil sürüngenlerdir.
Yılanların Öcü: Yılanların Öcü, Fakir Baykurt'un 1954 yılında yazdığı, köy hayatını anlatan ilk romanı. Bu kitap nedeniyle 1959 yılında hakkında soruşturma açılır ve öğretmenlikten uzaklaştırılır.
Yılanların Öcü (film, 1985): Yılanların Öcü, Fakir Baykurt'un aynı isimli romanından ikinci kez beyaz perdeye uyarlanan 1985 yapımı film.
Yılanların Öcü (film, 1962): Yılanların Öcü, Fakir Baykurt'un aynı isimli romanından uyarlanan 1962 yapımı filmdir. Filmin gösterime girdiği 23 Nisan 1962'de Ankara'da bir sinemada, bazı gruplarca protesto edildi.
Yılanların Öcü (anlam ayrımı): Yılanların Öcü şu anlamlara gelebilir:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir